Blog oktober 2021- Grenzen

26 oktober 2021

Grenzen

Er zijn verschillende manier om over grenzen te spreken en erover na te denken. De meest duidelijke vorm is de barrière die landen opwerpen om ongewenste figuren – veelal naar de mening van de politici – buiten te houden. Een aantal zijn heel bekend en kregen beroemde namen zoals de Chinese muur of de Berlijnse muur en wat te denken van Fort Europa. Dit soort grenzen houden mensen echter nooit tegen, ze vertragen hooguit omdat men altijd wel een nieuwe weg weet te vinden.

Grenzen kun je ook verleggen waarmee je jezelf probeert te verbeteren of zelfs topprestatie kunt leveren. Zo zeilde de Fransman François Gabart in 2017 in zijn eentje in 42 dagen, 16 uur, 40 minuten en 25 seconden om de aardbol. En tot slot moet je soms ook grenzen opzoeken, overschrijden om te ontdekken dat je ze weer moet stellen.

Ook binnen onze gezondheidszorg barst het van de grenzen. Zo zijn de grenzen van wat het zorgpersoneel in alle sectoren fysiek en mentaal aan kan de afgelopen twee jaren – maar daarvoor al decennia – overschreden en worden zorgaanbieders gebonden aan financiële grenzen (plafonds) in het declareren van zorg. Maar ook in ons denken over oplossingen voor de vraagstukken in de zorg, moeten we constateren dat er grenzen zijn die ons blijven vertragen en waardoor we steeds verder achterop raken bij de realiteit. De problemen worden dan steeds groter en moeilijker.

 

Hoe komt dat zo?

Binnen de gezondheidszorg, maar ook op vele andere vlakken, leven we in een systeem waarin rationaliteit en economisch denken dominant is, daar waar samenwerking in teams, op afdelingen, in organisaties en tussen sectoren een evolutionair proces is. Waar normen en waarden in de loop van de tijd worden vastgesteld. Waar kennis en handelen aan elkaar wordt overgedragen en waar problemen zijn opgelost door ervaringsleren.

Door dit evolutionaire proces niet mee te nemen in het zoeken naar de ontstaansgeschiedenis van de huidige problemen, maar sec op een rationale manier naar oplossingen te zoeken lopen we steeds tegen de bekende grenzen aan.

Dat is jammer want in ons nadenken moeten we juist gebruik maken van creativiteit, in je fantasie heb je namelijk geen paspoort nodig. Je kunt vrij rondlopen en weet altijd weer een nieuwe weg te vinden.

Deel bericht: